In den Kreis der Exzellenz ...

My dzieci (tam)tych rodziców...

"list do taty"

TATO! (napiszę tak. choć rzadko to mówię)... tak bardzo chciałabym CIĘ MIEĆ.... Decydując się na rodzinę raczej nie wiedziałeś, że rodzina to obowiązki a przede wszystkim wielka odpowiedzialność nie tylko za siebie, ale i ZA DZIECI...

Odkąd pamiętam piłeś... Ciągłe awantury, obelgi, nieprzespane noce, odurzenie i strach ...

Do dziś żyje we mnie małe dziecko, które potrzebuje ojcowskiej czułości, rozmowy... A ja zwyczajnie... się Ciebie wstydzę...

Dziś patrząc na zamknięte drzwi, myślę o Tobie z obrzydzeniem i polowaniem... - odtrąciłeś morze dziecięcej miłości, dar zaufania i wiary, ŻE JESTEŚ KIMŚ... Nigdy nie powiem Ci wprost, dlaczego właśnie te drzwi są zamknięte... - powinieneś sam się domyśleć...

Przegrałeś MNIE, wciąż jednak nie przegrałeś ŻYCIA....

Bycie Don Kichotem dziś…?

Wydawałoby się, że postawa Cervantesowskiego bohatera nie przystaje do ery nauki i techniki. Jednak w czasach, gdzie króluje Internet i ludzie całkiem serio zajmują się klonowaniem, rycerz z La Manche znajduje swoich naśladowców...

Bojąc się konfrontacji z rzeczywistością dość niechętnie słuchamy prawdy na swój temat... Trudno jest nam zaakceptować racje dotyczące naszego postępowania do tego stopnia, że palimy za sobą wszystkie mosty, wyrzucając z pamięci osoby, które chciały pomóc otworzyć nam nasze szeroko zamknięte oczy... Stajemy się tak bardzo pochłonięci marzeniami, że swój wyimaginowany świat uważamy za jedyny i odpowiedni. Wtedy mieszają się wszelkie wartości - prawda staje się fałszem, to co fałszywe - prawdą... Życie w takim świecie niewątpliwie jest bajką lecz w miarę upływu czasu coraz trudniej powrócić do rzeczywistości (w której tak naprawdę chyba nie potrafimy żyć)...

Każdemu z nas zdarza się być niepoprawnym marzycielem walczącym o ideały.Najważniejsze jest jednak to  by odnaleźć elastyczną granicę dzielącą świat realny z marzeniami, bo przecież nikt z nas nie chciałby obudzić się sprawiedliwym na drewnianym koniu...